Felietony

annas — Tue, 19 Jul 2011 18:25:45 +0000

Zapraszam do czytania i komentowania uzupełnionych felietonów na
mojej stronie
Traktuję je jako formę komunikacji z Państwem.
Życzę miłych wakacji.

Usprawiedliwienie

annas — Thu, 09 Dec 2010 21:46:20 +0000

Tylko troszkę wspomniałam o świętach w grudniowym felietonie, zresztą póki co on i tak w Bluszczu,czyli wyłącznie w kioskach.

A kto by do kiosków specjalnie chodził…głównie palacze, tuż przed zamknięciem.

Niech moje milczenie na blogu usprawiedliwi fakt, że jeśli mam coś do powiedzenia, prędzej czy później znajdzie się to w rzeczonym miesięczniku.

A po upływie miesiąca - na mojej stronie.

Głównie dzięki Bożce, bez której z pewnością bym o tym zapomniała…

Dziękuję.

Dziękuję wszystkim, którzy na tę stronę zaglądają, piszą do mnie mniej lub bardziej prywatnie. Przeważnie bardziej:)

To miłe, zwłaszcza, że niełatwo mnie gdziekolwiek spotkać, żeby podzielić się refleksją osobiście.

A nawet gdyby- mało kto wie, jak wyglądam. Sama nie umiem tego zdefiniować:) Po świętach to zadanie może być jeszcze trudniejsze…

Skoro więc z większością Państwa nie spotkam się ani przed świętami, ani przed nowym rokiem- życzę wszystkiego najlepszego.

Bez szału.

Jak zwykle.

Późna wiosna

annas — Sun, 30 May 2010 10:00:55 +0000

Dziękuję za wpisy, miłe słowa. Teraz, kiedy już wiem, że mam dla kogo pisać, będę to robić. Rzecz jasna „ od czasu do czasu”.

Źle zaczęła się wiosna.

Najpierw katastrofa Tupolewa a wraz z nią odejście Paru Osób, które lubiłam szczególnie. Zawsze uśmiechnięta i oddana kobietom

bez reszty Izabela Jaruga- Nowacka, skromna ale w kwestii aborcji nieugięta Maria Kaczyńska, Jolanta Szymanek- Deresz- wybitny prawnik, narciarka, niepokonana w sejmowych kręgach tenisistka…

Potem niebo zasnuł wulkaniczny pył, a chwilę po nim nieustające opady deszczu doprowadziły do powodzi. I ona ma swoich bohaterów- moich prywatnych.

Mężczyznę, który zamknął się pomimo próśb służb ratowniczych wraz z czterema kucykami i sianem na strychu tonącego domu, bo kucyków nikt nie chciał ewakuować. Kobietę, która z woreczkiem ziarna czekała przy wałach na łódź, by podpłynąć do kur i je nakarmić…

Jeszcze widmo wyborów prezydenckich, kiedy przyjdzie nam wybierać między kandydatem nieciekawym a jeszcze bardziej nieciekawym.

Jedno w tym całym smutku jest pocieszające- nasze prywatne kłopoty stają się śmieszne, żeby nie powiedzieć –żenujące. Katar minie, bank wyda duplikat karty, operator -nowy telefon a psa najpewniej odnajdziemy przy śmietniku wraz z kolegami z osiedla.

Czego i Państwu z serca całego życzę.

Witam

annas — Sat, 20 Feb 2010 14:45:36 +0000

Moja strona jest próbą usystematyzowania tego, co do tej pory udało mi się napisać.
Nie było łatwo to odnaleźć, a kiedy tego dokonałam, okazało się, że wewnętrzna autocenzura połowy każe mi się pozbyć.
Blog będę pisać w ekstremalnych sytuacjach czyli wtedy, kiedy coś mnie szczególnie zachwyci lub wyjątkowo zadziwi. Stąd jego enigmatyczna nazwa.
Tak czy owak z wdzięcznością przyjmę Państwa komentarze i na pewno nie będę płakać.
Kłaniam się.
Anna Saraniecka